آقای نامجو لطفا امیر تتلو نباش، همان محسن نامجوی بزرگ باش! • در جواب یادداشت نامجو در بی بی سی

در جواب یادداشت اخیر محسن نامجو در بی بی سی:
 

 
آقای نامجو چون یادداشت اخیر شما در بی بی سی لزوما موسیقایی نیست و به نقد اجتماعی منتقدان خود پرداخته اید جسارت کرده و نظرم را می گویم. امیدوارم این یادداشت را ببینید. من هم چون شما به رسانه بی بی سی دسترسی ندارم که جواب یادداشت تان را در بی بی سی بدهم. نهایت توان رسانه ای امثال من همین وبلاگ و فیس بوک است. امیدوارم کسر شان تان ندانید که جواب یادداشت شما در رسانه بزرگ بی بی سی را در یک وبلاگ می دهم. باور کنید من هم اگر می توانستم دلم می خواست در بی بی سی جواب شما را بدهم. بگذریم.
 
 در اروپا یاد گرفته ام اگر می خواهم کسی، کاری یا چیزی را نقد کنم اول بگردم یک نکته مثبت در آن فرد یا کار پیدا کنم و بیان کنم و بعد از بیان نقطه قوت با استفاده از کلمه ربط «ولی»، انتقاد خودم را محترمانه بیان کنم.
 
 آقای نامجو بدون تعارف فعالیت شما در عرصه موسیقی بسیار تاثیر گذار است. در یک کلام شما هنرمند بسیار بزرگی هستید. کیست که با آهنگ «ترنج» شما احساساتی نشده باشد و با «جبر جغرافیایی» بغض نکرده باشد؟ در زمانه ای که موسیقی سنتی ما در گذشته مانده و موسیقی غربی کار خود را می کند، شما توانستید این خلع بزرگ بین موسیقی سنتی و موسیقی مدرن را پر کنید. در این شکی نیست که شما موزیسین بزرگی هستید. هر نقدی هم که بخواهد بدون در نظر گرفتن ارزش موسیقایی کارهای تان، شما را بکوبد حتما غیرمنصفانه است و احساسی است.
 
حالا برسیم به کلمه طلایی «ولی». استاد گرانقدر یادداشت شما در بی بی سی را کلمه به کلمه خواندم. انتقاد عده ای از شنوندگان کار «رضا خان» را حتی بدتر از انتقاد حسین شریعتمداری روزنامه کیهان دانسته اید و نوشته اید اگر حسین شریعتمداری در روزنامه کیهان درباره «قطعه ١٣/٨» شما نوشت: «زوزه هاى مطربى فرارى» اما منتقدان قطعه «رضاخان» می خواهند «خرخره شما را (به تعبیر خودتان) بجوند». و بعد نتیجه گرفته اید: «این طرفى ها، نشان دادند که زودرنج ترند، چون خود بهتر مى دانند که چیزى براى از دست دادن ندارند. آنچه مى ماند مشتى خاطره است از گذشته تاریخى دور و نزدیک و یک نماد گرافیکى -با چاپ سیلک بد- روى پرچمى که طرفدارانش از یک گروه موسیقى پاپ زیرزمینى داخلى به مراتب کمترند.»
 
آقای نامجوی عزیز آیا شما آمار گرفته اید که طرفداران رضاخان از طرفداران یک گروه موسیقى پاپ زیرزمینى داخلى به مراتب کمترند؟ باور کنید هنوز نمی توانم باور کنم این نوشته، نوشته شماست. این طور برای خودم نوشته تان را حضم کردم که حتما عصبانی بوده اید و این چنین به طرفداران رضاخان تاخته اید و خواسته اید احتمالا در جواب حملاتی که به شما شده، چیزی گفته باشید تا احتمالا دلتان خنک شود.
 
در جای جای یادداشت اخیرتان در بی بی سی به مخاطب این گونه القا می کنید که طرفداران جمهوری اسلامی و طرفداران رضاخان دو روی یک سکه اند و باهوش شمایید که چنین کشف بزرگی کرده اید و هر دو گروه را می کوبید و  هم چون یک هنرمند آزاده حق دارید هر کسی را بکوبید.
 
دوست عزیز، من به حس تنفر شما از رضاخان و طرفداران او احترام می گذارم ولی حداقل توقع من به عنوان یک شنونده کارهایتان این است که به شعور من به عنوان یک مخاطب احترام بگذارید.
اصلا قصد دفاع از رضاخان را ندارم. فقط به ساختار رسانه ای نگاهی بکنید. شما این امکان را دارید که با رسانه پرمخاطب بی بی سی مصاحبه کنید و بعد هم یادداشت هایتان را در آن منتشر کنید. در ده سال اخیر آیا یکی از طرفداران رضاخان امکان مصاحبه با رسانه بی بی سی را داشته است؟
 
اصلا رضاخان را فراموش کنید برای روشن تر شدن بحث مثال می زنم . شما تیتر گزارش های بی بی سی فارسی درباره ایران در یک ماه اخیر را پرینت بگیرید. حدود 50 درصد گزارش ها درباره اظهارات مقامات جمهوری اسلامی است. حدود 20 درصد گزارش ها درباره طیف به اصطلاح اصلاح طلب و بقیه گزارش های درباره وزرش، فرهنگ و… انگار هر که در ایران زندگی می کند یا طرفدار جمهوری اسلامی است یا طرفدار اصلاح طلبان، اگر هم اهل سیاست نیست پس اهل اخبار ورزشی و فرهنگی است. انگار مخالفان جمهوریث اسلامی اصلا در ایران وجود ندارند. بی بی سی این طور القا می کند.
 
اگر شما یک گزارش در گزارش های یک سال اخیر بی بی سی درباره ایرانی هایی که مخالف جمهوری اسلامی هستند و معتقدند جمهوری اسلامی اصلاح ناپذیر است پیدا کردید من تمام نقد خودم به شما را پس می گیرم.
 
شاید شما بگویید این نکته چه ربطی به شما دارد؟ ربطش این است که گرفتن فیگور کسانی که معتقدند جمهوری اسلامی و مخالفانش (از جمله طرفداران رضاخان) دو روی یک سکه اند و ما باهوشیم که این نکته را فهمیده ایم، بسیار ساده است. و این دقیقا همان خطی مشی بی بی سی است که اتفاقا قطعه «رضاخان» بسیار به مذاق بی بی سی خوش آمده است.
 
آقای محسن نامجوی عزیز، بی بی سی قدرتمند است، رسانه های جمهوری اسلامی هم قدرتمند هستند. کلا رسانه قدرتمند است. آقای نامجو در کنار قدرتمندان نباش، در کنار ما باش که رسانه نداریم. آقای نامجو در کنار قدرتمندان نشستن و محکوم کردن منتقدان خود به این که شما حتی اندازه طرفداران یک گروه موسیقی پاپ هم نیستید هنر نیست. این گونه حرف زدن، راه و رسم سیاستمداران است نه هنرمند نازنینی هم چون شما.
 
نه رسانه های جمهوری اسلامی و نه رادیو فردا و بی بی سی و صدای آمریکا به ما هیچ اشاره ای نمی کنند حتی اگر به تعبیر شما تعداد ما کمتر از طرفداران یک گروه موسیقی پاپ باشد. باز هم به انداره همان طرفداران یک گروه موسیقی پاپ ما را انسان بدان که حرف داریم ولی رسانه نداریم. حتی اگر تنها یک ایرانی طرفدار رضاخان است، به اندازه همان یک انسان به عقیده او احترام بگذار.
 
آقای نامجو در آخر یادداشتتان نوشته اید: «همه آن جوانانى که در پارتى هاى شبانه تهران یا دیسکوهاى بیرون از ایران،با قطعه رضاخان رقصیده اند، یا بعدها خواهند رقصید، درک عمیق ترى از این قطعه، نسبت به همه ما دارند.»
 
متاسفم ولی باید بگویم الان در ایران بسیار از جوانان با آهنگ های امیر تتلو هم می رقصند اما آیا این معیار درستی برای قضاوت کار یک موزیسین است؟
 
کلام آخر این که آقای نامجو من شما را دوست دارم، کارهایتان را دوست دارم حتی اگر قطعه «رضاخان» شما به مذاق من خوش نیامده باشد. هنوز «ترنج» هست، هنوز «جبرجغرافیایی» هست که آن ها را صدهابار گوش کنم و هربار لذت ببرم. موفق باشید.
 

لینک مطلب در بالاترین و آزادگی!

 
Advertisements

One response

  1. واقعا که درک خیلی پایینی از این ترانه داشتین…. خارج از ایران زندگی کردن واقعا چقدر آدم رو دور می کنه از درک اجتماعی و روزمرگی های زندگی داخل. در ضمن کسی که به خودش اجازه نقد می ده حداقل سعی می کنه غلط دیکته نداشه باشه. حالا با نگارش کاری ندارم. ملع غلط است. ملا درسته. حضم غلط است. هضم درسته. و کلی غلط های نگارشی دیگه که حوصله ندارم بگم. نقد کردن مطالعه و سواد می خواد رفیق نه رگ ورم کرده.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s